Hoe ga je er mee om?

Drukke periodes, veel positieve dingen die meer energie van je vragen. Wat gebeurt er dan met je?
Als je daar niet bij stil staat, heb je geen kijk op de situatie en kun je controle verliezen. Ik weet van mezelf dat ik daar niet goed op ga, zoals ik eerder al wel eens beschreven heb.
Maar.. ook daar heb ik sinds kort iets op gevonden.
Ik ga je vertellen wat voor manier ik hiervoor heb gevonden die mij tot nu toe heel erg helpt!

Meer lezen over “Hoe ga je er mee om?”

16 jaar, een gevoel van leegte…

Het gevoel van leegte beangstigt me soms. De leegte neemt de controle over en ik verlies mijn gevoel van eigenwaarde. Ik probeer weer de regie te pakken in het leven. Soms is dat zo moeilijk om vast te blijven houden. Want soms ben je het zelfs ook niet eens met de manier hoe dingen lopen, of hoe dingen gaan.

Ik zou zo graag willen…
Meer lezen over “16 jaar, een gevoel van leegte…”

Wordt hard werken altijd beloond?

“Maar mar, orthopedisch aangepaste schoenen kunnen tegenwoordig echt heel mooi zijn hoor, daar zie je bijna niks aan!” “Ach El, schei toch uit! Een jonge meid van 22 zie je toch niet met zulke schoenen lopen??”, vervolgde mijn vader nadat mijn moeder mij probeerde te ‘troosten’, of geruststellen nadat ik met een midlifecrisis (op mijn verjaardag) terug kwam van mijn arts.

Meer lezen over “Wordt hard werken altijd beloond?”

Dit is een feestje waard… :)

Whaaa… op het moment van schrijven kan ik bijna niet beseffen dat het echt zo is; mijn blog bestaat bijna 5 jaar! En wat een jaren. In het begin toch nog behoorlijk onzeker over mezelf, over mijn kunnen. Ga ik het volhouden? Ik moet mezelf ook bewust zijn van dat ik mogelijk kritiek kan krijgen. Kan ik daar mee omgaan? En kan ik mezelf dan een houding geven? Kan ik er boven staan en het negeren?

Meer lezen over “Dit is een feestje waard… :)”

💭Kun je het zien?💭

T’ja, wat zal ik er van zeggen. “Kun je het zien?”, die vraag dwaalt regelmatig door mijn hoofd, en soms spreek ik die ook wel uit. Het is namelijk echt vervelend om uitgelachen te worden of voortdurend aangestaard te worden om hoe je loopt. Ik zou willen dat ik ‘goed/normaal’ kon lopen. Daar kan ik lang over doorgaan, maar heel kort gezegd; dat gaat gewoon niet. Toen ik klein was vond ik dat het ergst aan mijn NAH, omdat dat er destijds voor mijn gevoel veel meer toe deed. Nu eigenlijk een stuk minder.

Meer lezen over “💭Kun je het zien?💭”