(MEDISCHE) RIJTEST CBR

Hee lieve volgers,Ik heb al weer een poosje niks van me laten horen.Hierbij heb ik gelukkig weer een nieuwe blog voor jullie. Het is een beetje een dubbel onderwerp, maar het heeft invloed op mijn leven door mijn NAH en ik denk dat het voor jullie interessant is.Na de zomervakantie ben ik begonnen met rijles. Ik heb zo’ n 8 lessen gehad (met een lange pauze ertussen ivm mijn gebroken enkel) Ik heb afgelopen maandag namelijk een rijtest van het CBR ondergaan.

Meer lezen over “(MEDISCHE) RIJTEST CBR”

XXX-XI-MMVII

XXX-XI-MMVII

7 jaar oud,

ik was nog zo jong.

Ik viel van de trap,

mijn verhaal begon.

Ik raakte in coma,

voor een lange tijd.

Ik wilde van alles,

maar was alles kwijt.

Een maand later kwam ik bij,

zonder iets te kunnen.

Begon ik weer,

aan mijn nieuwe strijd.

Het voelt net,

alsof ik niet meer leef.

Dat ik slaap,

en  naar rust heb gestreefd.

Opnieuw begonnen,

met een nieuw leven.

Met veel doelen,

en altijd naar het beste willen streven.

Jij lief klein meisje,

vroeg of laat.

Jij bent iemand,

die ik nooit alleen laat.

Ik mis je klein meisje,

maak je geen zorgen.

Ik zal altijd in mijn gedachten,

voor jou blijven zorgen.

                                                                                                                                                Marjolein 30-11-2018    


Meer lezen over “XXX-XI-MMVII”

OVERPRIKKELING

Vandaag, 23 juni 2018, is het de Dag van Overprikkeling.

Overprikkeling is iets waar ik door mijn hersenletsel last van heb. Soms heb ik er heel erg last van, maar er zijn gelukkig ook momenten dat ik er nauwelijks/geen last van heb. 

Overprikkeld zijn is als je (zeer) gevoelig bent voor licht, bewegingen, geluiden, gevoelens, beelden, en geuren. De mentale prikkels worden niet meer gefilterd, hierdoor is denken en onthouden vaak heel moeilijk . 

Meer lezen over “OVERPRIKKELING”

MAATSCHAPPIJ

Ik was vroeger een bezorgd meisje. Ik maakte me zorgen over veel dingen, wat nergens voor nodig was. Bijvoorbeeld als we op vakantie gingen of er dan thuis ingebroken zou worden, wat echt niet gebeurde. Maar goed, ik maakte me er zorgen over. Lag er van wakker en zat er mee. Ik dacht dat dat echt mijn uiterste was van dingen waar ik me zorgen over kon maken. Ik wil me geen zorgen maken. Zeker niet op mijn leeftijd, nu ik 18 ben. Maar waar ik me tegenwoordig zorgen over moet maken is of ik door de maatschappij wel geaccepteerd word, want ik heb ‘iets’.

Meer lezen over “MAATSCHAPPIJ”